05: 5 hlutir sem gera mig hamingjusaman

Til að ég byrji þetta blogg eins og ógeðslega bíómynd um kúr og ástarmök, vil ég byrja á að spurja… Hvað er hamingja?

Þar sem rannsóknarvinna mín í þessi blogg er engin að þá nenni ég ekki á google til að finna flotta og katsí setningu. Það vita allir hvað hamingja er. Það er þegar þú ert ekki grenjandi og það blæðir ekkert úr þér. Fólk er alltaf að sækja vatnið yfir lækinn í leit að hamingju. En eins og Taylor Swift segir “what you’ve been looking for has been here the whole time”. 
Hvað mig varðar þá þarf mjög lítið til að gleðja mig og reyndar mjög lítið til að gera mig pirraðan, en ég kem inná það seinna.

En það sem geri mig oft hva hamingjusamastan er ekki endilega hlutir sem koma fyrir mig. Heldur hlutir sem koma ekki fyrir mig. Þetta eru mjög vanmetnir hlutir því fólk í dag tekur öllu sem sjálfsögðum hlut.

Hlutir sem gera mig hamingjusaman:

 

 

1. Þegar ég fæ ekki niðurgang

Eins og þið vitið er heví bömmer að vera með niðurgang. Þá lekur kúkur útum rassinn af því að kúkurinn heldur að hann sé piss. Og muniði þegar þið eruð að kúka og þá náttúrulega prumpið þið alltaf nokkrum sinnum? Ef þið gerið það þegar þið eruð að niðurganga, þá kemur sprenging sem litar allt innan í klósettinu útí kúk. Meira segja þarna hangandi lyktargæjann sem mamma býst við að maður mígi ekki á. Heldur hún það? Það er álíka líklegt og að nautabani haldi flagginu fyrir framan naut og nautið er bara “nah ég er góður”. Auðvitað pissa ég á lyktargæjann! þá lekur sápan úr honum sem þrífur niðurganginn. Win win.
En alla vena, í þau skipti sem ég kúka þá er ég alltaf hamingjusamur þegar það er ekki niðurgangur. Ekki að ég oft með niðurgang, fékk held ég bara einn niðurgang í fyrra. Einn vinur minn, Sigurður Stefán Kristjánsson kt: 221190 – 2869 sími: 616-9568, fær mjög reglulega niðurgang og oft alveg dögum saman. En ekki það að mér sé ekki drullusama, hann verður bara að éta meiri trefjar.

2. Þegar ég prumpa í vinnunni og það heyrðist ekki.

Mitt starf er frekar persónulegt. Ég er að þjálfa fólk yfirleitt einn á einn og ef ég prumpa bara eins og ekkert sé verður fólk mjög reitt að ég sé að trufla einbeitinguna þeirra og að þau séu að borga mér fyrir þjálfun sem ég er bara að prumpa í. Ég meina hver vill einkaþjálfara sem prumpar bara? Ekki ég, nei takk amen. Þannig að þvert gegn öllu sem ég stend fyrir reyni ég alltaf að halda prumpinu inn í mér eins og ég sé á fyrsta deiti. En svo stundum er ég kannski að sýna einhverja æfingu og geri einhver snögg viðbrögð og prumpa óvart en kannski akkúrat var eitthvað sikk dubstep lag með Skrillex í gangi og það coveraði prumpið. Ég veit, þið eruð að hugsa “en Einar, hvað með lyktina?” – það trúa því eflaust fáir en akkúrat þessi misserin er ég ekkert að splæsa í smeller. Ég hef vissulega prumpað á ykkur flest og þið tekið afleiðingunum með miklum viðbjóði en alveg síðan í Október í fyrra hef ég verið lyktarlaus. Held að þetta sé nýja multivitaminið sem er að fara svona vel í mig.

3. Þegar ég prumpa óvænt og það er ekki niðurgangur.

Yfirleitt áður en maður prumpar þá veit maður af því svona 5 sekúndum áður og það er náttúrulega til þess að þu getir haldið prumpinu inn í þér eins og ef þú ert á fyrsta deiti. Tja eða ert kvennmaður. Yeah I said it. Konur mega ekki prumpa. Við megum ekki eiga börnin eftir skilnað og þið megið ekki prumpa. punktur.
En 1 af hverjum 20 prumpum kemur óvænt og án allra viðvarana. Þar sem meðalmaðurinn prumpar 14x á dag ætti þetta að ské 1-2 á dag hjá hverjum fullvöxnum karlmanni. Og hvað gera bændur þá? Þeim er reyndar drullusama, enda bændur. Yfirleitt kúka þeir nú bara á sig og sína nánustu og fara aldrei í klippingu og eiga engin djammföt og vakna alltaf 6 á morgnana.
En þegar óvænt prump kemur þá eru góð ráð dýr og öll sund lokuð og maður rýkur í rogastans og skýtur manni skelk í bringu og veit ekki hvaðan á sig stendur veðrið og það kemur eins og þruma úr heiðskíru lofti en maður er ekki af baki dottinn og barnið vex en brókin ekki en neyðin kennir naktri konu að spinna og það sem mér finnst best að gera er að tala hátt. Ef þú talar mjög hátt allan daginn, þá ertu vel coveraður ef óvænt prump skildi læðast að þér. En ef þér finnst óvænt prump pirrandi, prufaðu þá að fá óvænt prump með niðurgangsívafi. Spurðu bara Sigga. (sími: 616-9568)

Já þetta er ekki bara blogg, heldur líka ráðleggingar.

4. Þegar þú prumpar og einhverjum öðrum er kennt um það.

Við vitum öll hvað er ljúft að prumpa. Líka þið stelpur, en endilega haldið áfram að gera það í einrúmi. En þegar maður er í fermingarveislu og prumpar þá er fjandinn laus og aldrei er góð vísa of oft kveðin og allir renna blint í sjóinn og batnandi manni er best að lifa og eitt sinn skal hver deyja og ekki er allt gull sem glóir og fokið er í flest skjól og hver hefur sinn djöful að draga og því er dásamlegt þegar einhverjum öðrum er kennt um ógislegt prump em þú gerðir. Þá og aðeins þá…. trúi ég á Guð.

5. Þegar ég fer í þunga hnébeygju en gleymdi að kúka fyrst en kúka samt ekki á mig

Eitt það fyrsta sem ég lærði eftir að ég fæddist var að kúka alltaf vel fyrir hnébeygju. Sérstaklega ef þú ferð undir 5 reps, því þá opnast allar flóðgáttir og ef það er eitthvað þarna inni þá flæðir það út eins og súkkulaðigosbrunnur. En það er fátt sem er betra þegar maður er í miðju setti á venjulegum þriðjudegi að hnébeygja 190kg og fattar allt í einu “ó sjitt ég gleymdi að skíta” en svo nærðu að klára án þess að drulla í þig eða á. Já það eru þessi litlu móment sem sem skipta máli.

Sjáumst samt

 

Leave a Reply